جاده‌ آویشن

دفتر مشق محمد درودگری

کناره‌های ِ جهان

مرکزیت عالم را

به انبوه ِ هواخواهانش می‌سپارم

و آروزی اینکه:

«تمام دستان ِ برافراشته

مدالین

نوبل اندود

رستگار

پر تیراژ»

 

به کناره‌های جهان پناه می‌برم

آنگاه که گنجشکان

طمع می‌کنند به دانه‌های برشته‌ی جامانده بر تن ِ برف

 

دل می‌بندم

به:

پرندگان ِ بی قفس

درختان ِ بی ثمر

اسماء ِ اشیاء

ره‌گذران ِ خسته از همراهی

   + محمد درودگری ; ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ ; ٢٠ مهر ۱۳٩۱
comment نظرات ()