جاده‌ آویشن

دفتر مشق محمد درودگری

فصل بازگشت ِ تمام رنگ‌های پریده ...

لا به لای خنده‌های مرموز

حرف‌هایی می‌زند...

 بی‌آنکه بوسیده باشمش

سرخی لبانش

به چهره‌ام سرایت می‌کند.

 

از دور

به جای تو، خودم را در آغوش می‌گیرم،

بازوانم را

که حالا رشته‌کوهی از دل‌تنگی است.

 

 

 

محمد دوردگری

   + محمد درودگری ; ۳:٤۸ ‎ب.ظ ; ٢۳ بهمن ۱۳٩۱
comment نظرات ()